Yıllar geçti ve yaşanılan teknik sorunlar da dahil olmak üzere hayatımda büyük bir zaman dilimini kaplayan
"alisverisguncesi"
macerası
son buldu.
Bu sene bu yazıyı yine "inanamıyorum zaman nasıl geçti" diye yazmayı planlıyordum ama
olmadı.
5 yıl tamamlandı ve ben sıkıldım.
Yoruldum.
Dönüp kendime ne yaptığıma baktım ve anlamsız bir şeyin içinde sürüklendiğimi
gördüm.
Alışveriş konusundaki görüşlerim değişti.
Özellikle de satış için tüketiciyle (yani bizlerle , hepimizle ) oynanan pis oyunları öğrenince
elimdeki eski kabul ettiğim malzemenin değerini anladım.
Hırsla her yeni şeyi merak eden gözlerin içindeki ruhsuz ve mutsuzluğu gördüm.
Kendimde ise hem buna benzer mutsuz ve yorgun , ifadeyi
hem de hayatımdaki anlamsız dağınıklığı gördüm.
Emeklerimiz bir hiç uğruna kül olup uçup gidiyor.
Bu hırsın bir sonu yok.
Geleceğimizi tüketiyoruz.
Mum olup yakıyor , ruj olup sürüyoruz.
Bir çok yeni çıkan makyaj paletini hevesle alıp ne kadar kullandığınıza dönüp bir bakın.
Onu bitirecek misiniz ?
Ya da sıkılıp başkasına verecek misiniz ?
Onu paranız olarak görün ve cevabınızı bir kez daha değerlendirin.
Ben maalesef olaya böyle bakmaya başlayınca
hayatımda asıl eksik olanlar yerine dolapları içinden taşan saçmalıklarla doldurduğumu gördüm.
Doktor yardımına , tedaviye ihtiyacım varken ya da bir konser dinlemeye , eğlenmeye gitmeye
ihtiyacım varken
aynı tür malzemeden bir kaç tane almak uğruna paramı boşa tükettiğimi gördüm.
aynı tür malzemeden bir kaç tane almak uğruna paramı boşa tükettiğimi gördüm.
Oturup hesap yapmaya kalksam her halde komaya girerdim.
Bunu o yüzden yapmayacağım.
Ama başka bir şey yapacağım ara sıra canınızı sıkmaya
devam edeceğim.
Ama az.
Çünkü zaman da bulunmaz , yeri doldurulmaz bir hazine.
Yeniden görüşmek üzere.
