Yıl 23 nisan 1924.

Atatürk bu özel günü çocuklara armağan ediyor.
Savaş sonrası kimsesiz çocukların himayesine ve eğitimine önem verilen zamanlar.

Şimdilerde çocuk kurumlarından mide bulandırıcı haberler geliyor.
Amcalarla abiler ve teyzeler himayeyi yanlış anlamışlar.

Yıl 2014.

23 nisan yakında geçti.

23 nisan artık (okullar dışında) kutlanmıyor.
Birileri çıkıp "bacak bayramı" falan diyor.
Söz konusu olan çocuk olsa da.
Zihniyet bir tuhaf.
Yıl 2014.
Bu sene ne çok çocuk istismarı ve ölümü yaşandı.
(Sanki dinler tarihi öncesi gibi.)
Türkiye çocuklar için güvenli bir ülke değil.
2014 Türkiye' sinde normal anormal;
anormal normal.

Hayattan kalan zamanı evde harcadığım zamanlar

 benim için en kıymetli huzur anları.

Hiç bir şey düşünmeden oturup kendime ve 

sayfama zaman ayırdığım güzel zamanlar bunlar.

Bu gün de öyle.

hafta sonu tam olarak dinlenmekle geçti denemez.

Evde olunca ev ile de ilgilenmek gerekiyor.

Ama şu an için tüm dikkatimi buraya veriyorum.

Evde ve bilgisayar başındayım.

Yeni bir yazı için.

Yeni takımlar üzerinde uyanmak

ayrı bir keyif.

Sabahları neşeli uyanmamı sağlıyor.

Merhabalar.

Son birkaç günümü bu ara okullarda çok yaygın olan

ve çocuklardan büyüklere de bulaşan 

ne olduğu tam olarak anlaşılamayan bir virüs yüzünden 

hasta ve bitkin geçiriyorum.

Bu yazıyı yazarken de hastalığın 3. gününde ve çok

bitkinim.

Ancak bir hastalığa yenilecek de değilim.

Hastalık şiddetli hazımsızlık ve karın ağrısı ile başlıyor.

Başta basit bir gaz problemi olarak algınalıyor.

Çeşitli rahatlatıcı ilaçlar ve soda ile geçiştirmeye çalışılsa da sorun bir gaz sorunu değil.

Sonrası kusma şeklinde ilerliyor.

Yediğiniz ve içtiğiniz her şeyi vücudunuz atıyor.

Suyu bile kabul etmiyor.

Devamı aşırı sıvı kaybı,baygınlık ve şuur kaybı ile sürüyor.

Derhal acile.

Acilde size damar yolu açılıyor.

(muş)

Tansiyonunuza bakılıyor.

(muş)

Kanınız alınıyor.

(muş)

Ateşinize bakılıyor.

(muş.)

Çok güzel bir gün.

Tembellik hakkımı sonuna dek kullanmayı denediğim günün ertesinde 

 yeni takımlarım üzerinde güneş doğduktan sonra nihayet 
uyuma fırsatını yakaladım.
Tam olarak 06.15 itibariyle ses kesildi.
Birileri izin verirken 
tüm halkın 
Cumartesi geceleri sabahlara kadar eğlendiğini falan 
düşünüyor olmalı.
Ancak standart insanlar geceleri uyur.
Aslında buna bazı şanslı şehirliler 
geceleri uyur demekte fayda var.
(Abartmıyorum.
Bu gece sağırlara o kadar imrendim ki.)
İşin ilginç yanı uğultulu gecelerde gün ezan ile başlamıyor.
Ya da uğultudan duyulmuyor.
Sanırım 2.si.
Neyse efendim ;

gece uyuyamamanın verdiği sinir ve yorgunluktan olacak

bu gün çoook geç uyandım.
Elbette beyin zonklamam ile.

 " Bari günün kalanını güzel geçsin.
Evde daha fazla duramayacağım.

Hava hiç de fena değil.

Bu gün baharın cıvıl cıvıl renklerini eve taşıma günü.

Yep yeni bir nevresim takımım var.

Cıvıl cıvıl ,neşeli bir takım.

Bir süredir yeni bir takım almak istiyordum.

Ara sıra yenilik yapmak iyidir.

İlkbahara yeni ürünlerle merhaba diyorum.

Bitenler yenileri ile yenileniyor.

Uzun bir zamandır kullandığım temizleyicimi çok popüler bir yenisi ile değiştirdim.

Bioderma'nın bu çok amaçlı temizleyici suyu ile zamandan 

tasarruf edeceğimi düşünüyorum.

Ayrıca 500ml'lik eco paketler olarak satılıyor olması da 

uzun bir süre için bu ürünü kullanacağım anlamına geliyor.

Eco kelimesinin hakkını vermişler gerçekten.

Ayrıca Watsons'tan 2li plastik şişelerden de aldım.

Böylece büyük şişelerdeki bu tarz ürünleri kolaylıkla makyaj çantamda

taşıyabileceğim.

Diğer ürünüm ise  Watsons'ın ıslak mendilleri.

Her zaman çantamda bir paket ıslak mendil olması iyi oluyor.

Ne zaman ihtiyacım olacağı hiç belli olmaz.

Evde olup güne hazırlanmak kolay.
Ama ya hazırlanmak için zaman yoksa.
işte o zaman çantama atacağım bir kaç işlevsel parça ile
güne hazırlanmam gerekiyor demektir.
İlkbahar'ın en sevdiğim yanı uzun uzun hazırlanmak gerektirmemesi.

Spf'li bir krem ile bir bb krem kullanmak yetiyor artık.

Elimde Garnier'in bir eşantiyonu var.

Daily All-İn-One Bb Cream.

Sanırım bu gün onu kullanacağım.

Dışarıda güzel ve güneşli günler var artık.

Fiziki olarak bu durum güzel-miş gibi gelse de yine de 

bir şeyler

hep yanlış gibi geliyor bana.

Her zaman aynı yüzleri her zaman aynı sesleri duymaktan 

bıktım.

Biliyorum ki tek bıkan da ben değilim.

Yemek gibi düşünelim.

Her zaman aynı şeyi yiyor olsanız...

bıkardınız,

tek yönlü beslenmekten hastalanırdınız,

başka şeyler de yiyebilmekte özgür olacağınız zamanlar olmasını isterdiniz.

"En azından açlıktan ölmedim." diye züğürt tesellisi ile kendinizi kandırıp,

sabır göstermeye çalışırdınız.

Ama ya sabır bittiyse.

İnsanlar boş muhabbetlerle kendilerini ne kadar kandırabilir ki.

...

Tabiat canlandı,börtü böcek uyandı.

Havalar sıcak.

İçimiz açılıyor güneşe kandıkça.