Türkçede güzel bir söz var.
"Ayranın yok içmeye taht-ı revanla gidersin ....ya."
Bazı sözlerimiz tam da bize göre.
Şimdi bu aralar kan ve göz yaşı isteyenler konuştukça aklıma
hep bu söz geliyor.
Gülüp geçiyorum.
Bir de kendi adıma büyük hayaller kurduğumda.
Bunu o zamanlarda kendime de söyleyip
(içimden) gülüyorum.
Yine de belli mi olur.
Yaşadığım coğrafya belli.
Kendimi
bu deliliğe alıştırmam gerekebilir diye
(suyumun altını yakıp haşlandığımı,ölüme yaklaştığımı fark etmeyeyim diye...)
savaş ve katliam filmleri izlemeye başladım.
(Alışmam mümkün değil.!)
Etrafımdaki insanlara saygımdan ve fazla gürültüden hoşlanmayan
bir insan olduğum için de
kendime Tchibo'dan yeni bir kulaklık aldım.
(Suyumu ısıtıyorum ya...)
(Şimdi okurken ben bile beni eleştirecek bir şeyler bulabilirim.)
Her neyse...
Türkçede güzel bir söz daha var.
"Deliyle deli olunmaz."
Bu filmleri burada noktalamak,
suyu biraz ılıklaştırmak,kendimi biraz rahatlatmak istiyorum.
Güzel bir şeylere bakmalı.
Hayatın güzel ve insancıl tarafına bakmalı.
