Mart ayını gözlerimde meydana gelen sıkıntılarla bitirdim.
Uzun süredir devam eden bir göz sorunum benim için artık gittikçe kötüleşen bir probleme dönüştüğünde ameliyatın kaçınılmaz olduğuna ikna oldum ve nisan ayına başlayışım
hasta hanede oldu.
Bir göz ameliyatı oldum.
Sorunum sosyal yaşamda beni hep açıklama yapmak zorunda bırakan göz yaşlarımla ilgiliydi.
Kendimi bildim bileli bana tüm kozmetik dükkanlarında göz altı pullanmam için krem satmaya çalışılır bense problemimim göz ile ilgili olduğunu gördükleri şeyin kuruyan göz yaşım olduğuna onları bir türlü ikna edemezdim.
İşini iyi bilen satıcılar benim de beni onlardan iyi bildiğime inanmazlardı.
Alışverişimde burnumdan gelirdi.
Ben bu durumun bir hastalık olduğunu ve büyük sorunlara sebep olabileceğini bilmiyordum.
Taa ki gözlerim enfeksiyon kapıncaya kadar.
Enfeksiyonum tedavi edildi ve göz yaşı problemimin düzelmediği anlaşılınca
benim ameliyatımı yapan doktorla tanışmama kadar uzanan sürecim başlamış oldu.
Meğerse göz yaşı kanal tıkanıklığı olarak bilinen bir hastalığım varmış.
Bu hastalık doğuştan olduğu gibi sonradan da gelişebiliyormuş.
Kadınlar arasında daha çok yaygınmış.
Ben öykümü anlattığımda bunun doğuştan olabileceğini anladık.
Doktorum kısmi bir tıkanıklığım olduğunu söyledi.
Ve daha fazla gecikmeden bir ameliyatla ,gözlerime yerleştirecekleri tüplerle bu tıkanıklığın açabileceği açıklandı.
Ameliyatın mantığı basitti.
Alt ve üst göz kapaklarının göz bebeğine yakın kısımlarında yer alan alt punktum ve üst punktum denilen iki delik düzgün çalışmıyordu.
Göz yaşı bezinden salgılanan göz yaşı salgısı gözde kullanıldıktan sonra bu deliklerden burun içine akmayarak göz yaşı kanalına ulaşamadan göz ile burun arasındaki göz yaşı kesesinden taşıp dışarı akıyordu.
Bu yüzden alt ve üst punktuma yerleştirilecek iki ortası delikli plak yardımı ile dar olan punktumlar genişletilerek göz yaşının buruna akışı için uygun ortam sağlanacaktı.
Bu plaklar yaklaşık 2-6 ay arası göz içinde kalacak ve sonra yine hekim tarafından çıkartılacaktı.
Bu beni uzun vadede ilerde oluşabilecek zorlu bir ameliyattan kurtaracak ve hiç bir kesi yapılmadan
hemen hayatıma dönebilecektim.
Üstelik bu ameliyat her hasta için uygun değildi ve ben şanslıydım.
Ameliyatı kabul ettim.
Ve süreç çok hızlı gelişti.
Hasta haneye yatışım ve çıkışım yarım gün kadar sürdü.
Dışarıdan yada içeriden herhangi bir kesi yapılmamasına rağmen genel anestezi ile ameliyat oldum.
Ameliyat yaklaşık bir saat kadar sürmüş.
Ayılmam ise biraz daha uzun sürmüş.
Ayılmadan önce bir süre kan kustuğumu söylediler.
Tabii ben bunları pek hatırlamıyorum.
Kendime geldiğimde ilk hissettiğim şiş yüzünden gözümü açamayışım oldu.
Anestezinin etkisi ile bir süre gözümde bandaj olduğunu zannettim.
Boğazıma yerleştirilen alet yüzünden boğazımda müthiş bir ağrı vardı.
İki kapağa birden yerleştirilen plaklar yüzünden gözlerimde batma hissi vardı.
Burnuma yerleştirilen tüp yüzündense nefesimin düzeldiğini hissettim.
Hasta haneden ayrılmadan önce doktorum beni kontrole geldi ve kullanmam gereken ilaçlarla
ameliyat sonrası olabilecekler konusunda beni bilgilendirdi.
İki gün boyunca ağzımdan ve burnumdan kan gelebileceğini korkmamam gerektiğini söyledi.
Gözlerimin bir süre daha akmaya devam edeceğini sonra kademeli bir şekilde iyileşme olacağını anlattı.
Eve geldiğimde hala sersem gibiydim.
Boğazım kan içindeydi.
İki gün boyunca söylediği şekilde kanlı akıntılarım oldu.
Ama ağrım olmadı.
Ertesi günse hemen normal hayatıma döndüm.
Gözlerim de yerleştirilen plaklara hemen alıştı.
Estetik olaraksa her ameliyat gibi biraz şişlik ve morluklarım oldu.
Ama bunlar çok yoğun ve şiddetli değiller.
Burnuma yerleştirilen tüple ilişkimse zaman zaman hapşırtması dışında çok iyi.
Hatta zaman zaman burnundan göz yaşı sıvısının aktığını görüp bu halime çok seviniyorum.
Daha yeni ameliyat olmuş olmama rağmen düzelmeyi çok hızlı gözlemleyebiliyorum.
İyi ki fazla vakit kaybetmeden bu ameliyatı oldum.
Mutluyum.
("Maşallah" dedim, nazar değmesin.)
