Dışarıda güzel ve güneşli günler var artık.
Fiziki olarak bu durum güzel-miş gibi gelse de yine de
bir şeyler
hep yanlış gibi geliyor bana.
Her zaman aynı yüzleri her zaman aynı sesleri duymaktan
bıktım.
Biliyorum ki tek bıkan da ben değilim.
Yemek gibi düşünelim.
Her zaman aynı şeyi yiyor olsanız...
bıkardınız,
tek yönlü beslenmekten hastalanırdınız,
başka şeyler de yiyebilmekte özgür olacağınız zamanlar olmasını isterdiniz.
"En azından açlıktan ölmedim." diye züğürt tesellisi ile kendinizi kandırıp,
sabır göstermeye çalışırdınız.
Ama ya sabır bittiyse.
İnsanlar boş muhabbetlerle kendilerini ne kadar kandırabilir ki.
...
Tabiat canlandı,börtü böcek uyandı.
Havalar sıcak.
İçimiz açılıyor güneşe kandıkça.
Temiz hava koklamak,oksijen almak,
her sene yenilenmek istiyoruz
tabiat gibi biz de.
Ama istemekle olmuyor.
Toprak yok ki yeşil çoğalsın.
Su yürüsün toprağa.
Bahar yağmuru gelsin.
Ekin sulansın,yer altı suyu artsın.
Yeşil olsun.
Hayal bunlar.
Yine de isterdim.
Piknik yapmayı özledim.
Evde böreklerimi yapıp,örtümü serip toprağa oturmayı özledim.
Böylece evde böreğimi yaptım.
Toprak görmek istiyorsam balkondaki
saksılara bakacağım mecburen.
Ya da en yakın parka gideceğim.
Hadi bana afiyet olsun.
