Güneşli güzel bir günde
parklar olmasa
ne nefes almaya ne de yaşadığımızı hissetmeye fırsat bulamayacağız.
Oksijen ihtiyacımızı karşılamak için ağaçlara muhtacız.
İzin verin büyüsünler.
Havayı temizlesinler.
Kuşlara ev olsunlar.
Şehri serinletsinler.
Yeşile bakmak psikolojik olarak bile rahatlama sağlıyor.
Bazen yeşile salınmış büyük başların psikolojileri en düzgün yaratıklar olduklarını düşünüyorum.
Şehirlerde yeşile yayılmış büyük başlar göremiyoruz.
Eğer şehirde büyük başlar varsa (insan sınıfından)
eminim ki sadece kendi konutlarında barınıyorlardır.
Ama bazen küçük başlara rastlayabiliyoruz.
(Hayvan sınıfından.)
Sonuçta yeşillik herkese lazım.
Ne kadar da güzel.
Keyfimiz yerine geldi vallahi.
Mutlu olmak için çok fazla bir şeye ihtiyacımız var mı...
Bir külah da dondurma olsa.
Yeter de artar bile.
