Bu ay benim için çok karmaşık ve
garip şekilde başladı.
Ama bitişine yaklaşırken bildiğim tek şey gerçekten bu dünya ölümlü bir dünya.
Ama ölüm havasına kapılıp yaşamdan da kopmamak gerekiyormuş.
Aksine her güne küçücük de olsa bir anlam katmak ve yaşanan her anı
o an bizim için en özel en kıymetli zamanmış gibi yaşamak gerekiyormuş.
Bunu anladığım anda kendimi günlük hayattan soyutladım.
Mutsuz ve umutsuz insanları hayatımdan çıkarttım.
Her bitiminde yeni bir gün doğuyorsa umut da var demektir.
Gün bitti diye karalar bağlayıp bir sonu niye bekleyelim.
Hayatla mücadele hiç bitmemeli.
Hastalandım diye ölüme gün saymaktansa onunla mücadele ederim.
İnanıyorum ki ben onu yenerim.
O yüzden neşemi ve umudumu hiç kaybetmiyorum.
Beynimi ise benim için güzel olan şeylerle meşgul ediyorum.
Bu huzur ortamını en kolay evimde buluyorum.
Evimi düzenlerken ve mevcut imkanlarla yenilerken olmayan televizyonumu açıp
gereksiz şeylerle beynimi yormuyorum.
Dergiler,gazete ve internet ile bilmek istediğimden fazlasına
ulaşmak istemiyorum.
Dünya basını ve ekonomi takip etmek benim için yeterli.
Gerisi hep keyif verici , boş konular.
Sonbaharın en sevdiğim içeceği elbette ki sıcak içecekler.
Bir başka dinlendirici uğraş hem beynimi çalıştıracak hem de kendime yatırım yapmamı
sağlayacak bir kitap seçip okumak.
Bu ara yine dil gelişimim için yeni çocuk klasikleri seçiyorum.
Bu ara keyifle okumaya başladığım kitap :
the wild in the willows.
Sonbahar ve kış tatlı ihtiyacımızın arttığı mevsimler.
Tatlı atıştırmalıklarım elimin altında.
Elbette ki abartmamak lazım.
Bir diğer dinlendirici konu kişisel bakım.
Kendime en iyi şekilde bakmaya devam ediyorum.
Soğuk mevsimler cilt için çok yıpratıcı ve ona iyi bakmak zorundayım.
Eve gelip yapacak ne kadar çok şey var.
Ve gelelim gece hayatıma ; hep yatakta geçiyor.
Erkenden gece hayatıma geçiyorum ki ertesi gün güneşin yeni bir umutla ve gayretle
doğuşunu görebileyim.
İyi geceler.
