Son bir kaç aydır olan biten her şeye rağmen
ramazanın bize biraz rahatlama imkanı vereceğini düşünüyordum.
Safça bir bakış açısı ile buna inanıyordum.
İnsanların bir az da olsa "insan"laşacağını hayal ediyordum.
Bu bir tek aklı olan ve aklını kullanabilenlerle kısıtlı kaldı.
Etrafımda,sokakta gözlemleyebildiğim budur.
Sokakta gözlemlediğim bir başka şeyse bir çok kişinin kendilerinden başka kimseyi önemsemeden
keyfine bakmayı sürdürdüğü.
Gösteriş yaparak yaşayanlar bunu sürdürüyor.
Sadece ihtiyaçları karşılayarak yaşamına devam edenler de var.
Tabii ihtiyaç kavramı yaşam standardına göre değişiklik gösteren bir şey.
Kimseyi eleştirmek hakkım yok.
Ben kendim bile Avm dışında alışveriş yapmayı sürdürdüm.
Genel olarak durum budur.
Ama Body Shop'a uğradım ve o bir Avm içindeydi.
Bir çok kişi de benim gibi.
Etrafımdan duyduğum bakkalda bulunacak ya da mahalledeki küçük markette,eczanede,
aktarda,manavda,yerel tezgahlarda,gazete bayilerinde,küçük isimsiz dükkanlarda
alışveriş yaptıkları.
Ve buralarda bulamadıkları şeyler ya da özel ihtiyaçları için
Avm'lere seyrek olarak uğradıkları.
Mevsimin de etkisi ile cirolarda düşüş olduğunu duydum.
Ülkede büyük bir çoğunluk lüks içinde yaşamazken
alemi zengin etmeye ne gerek var.
Bana gelince
küçük esnaf ,semt dükkanları,tezgahlar benim favorim artık.
Dükkanlarda bulunabilecek bir çok şey buralarda var.
Mesela küçük aksesuarlar.
Evet varlar.
Dışarıda alışveriş yapmak daha güzel.
Temiz hava,yürüyüş imkanı,park kenarlarında ya da soluklanmak
için oturulan bir cafe'nin bahçesinde açan çiçeği soluma imkanı.
Bunları Avm'lerde yaşayamayız.
Hayat sokakta.
Artık kime ve nereye harcadığıma olabildiğince dikkat ediyorum.
Az ile yetinmek,az da olsa paylaşmak çok daha keyifli.
