Kış mevsiminin etkisini de hissettiren bir bahar mevsimi
yaşıyoruz.
Havalar geçmiş yıllarda olduğu gibi.
Artık havaların dengesizliğine alıştığımı hissediyorum.
Her şey bir parça değişiyor.
Hayatımda büyük değişiklikleri sevmiyorum.
Hayatın var olan tabii seyrini tercih ediyorum.
Kışın sürecini tamamlamadan yerini bahara bırakmasını beklemiyorum.
Mevsimlerin döngüler halinde olması bana hiçbir şeyin
zamansız ve sırasız olamayacağını gösteriyor.
Aniden yaz gelmesini bekleyip isteyecek değilim.
Yaz gelsin ve hep yaz olsun diye tutturmak sadece aptalca bir hayalperestlik olurdu.
Ne derler bilirsiniz olmayacak duaya amin denmezmiş.
Aptallığa özenecek de değilim.
Güne enerji ile başlıyorum.
Kışın en sevilen meyveleri ile kahvaltımı ederken bir yandan da beslenme alışkanlığımı
düzene sokabileceğim yeni yollar araştırıyorum.
Hafta sonu da olsa bazı şeylerin değişmemesi gerekli.
Kahvaltı sonrasında her zaman günlük temizlik ve bakıma zaman ayırmak gerek.
Dışarıya çıkarken havanın hem güneşli hem de soğuk olabilme ihtimalini alkımdan çıkarmamalıyım.
Tedbirli olmakta fayda var.
Sadece dış görünüşe göre hareket etmek de akıllıca bir davranış olmaz.
Sırf kendi hayallerimle yaşamaya kalkarsam gerçeklerle yüzleşişim çok sert olabilir.
Hasta olmak istemem.
Evet baharlar açtı.
Ama ya aniden mevsim değişir ve bu güzel hayal biterse.
Ataların sözlerinden ders almalı.
Ne derler hani "mart kapıdan baktırır...
kanmamakta fayda var.
Tedbirimi alıp çıkmışken bir kaç bahar fotoğrafı çekmezsem olmaz.
Her şey yerinde güzel,çiçek dalında güzel.
Ben onun resmini çekmek istiyorum diye kırmaya hakkım var mı.
Bu güzelliği neden kendi bencilliğime kurban edeyim.
Yok etmeden de yapabiliyorum.
Hakkım yok bu güzel varlığın kolunu kanadını kırmaya.
Sağlıksız çolak bırakmaya.
Sırf ben istiyorum diye onu istediğim şekle sokmaya kalkmaya.
Onun benden ne farkı var.
