Hayatıma çeki düzen vermeye çalışıyorum.
Ama çabaladıkça maddi sebeplerden
(ki bunu sadece para olarak algılamak yanlış olur.)
bunu bir türlü başaramıyorum.
Bu durum beni sinirli yapıyor.
İstediğim hiç bir şey olmuyor.
Çalışıyorum bazen kendimi de aşacak kadar çok çok çalışıyorum ama olmuyor.
Bazen olmayan şeyin olmaması gerektiğini düşünüyorum.
Zorladıkça daha yorgun ve daha sinirli oluyorum ama yine de istediğim olmuyor.
Yani insan ne kadar istese çabalasa da bazı şeyleri aşamıyor.
İster kader diyelim ister sistem diyelim ister zamanın gereği diyelim.
Olmuyor.
Peki olmamasını kabul ediyorum.
Çünkü ne kadar zorlasam olmuyor.
Demek ki olmaması gerekiyor.
Bu durumda kendim için yapmam gerekenleri ancak planlıyorum ve olmamasını izliyorum.
Gün benim her istediğimi yapabilmem için yeterli bir zaman değil.
Evde olmak ve pişirdiğim yemeği bozulmadan yiyebilmek istiyorum.
Olmuyor.
Pişiriyorum ama yiyemeden bozuluyor.
Onun için evde yiyebildiğim tek öğün sadece sabah kahvaltısı.
Pişirdiğimde bozulmadan tüketebildiğim günün sağlıklı tek öğünü.
Tüm gün sağlıklı ve zamanında beslenebilmek istiyorum
ama
olmuyor.
Spor ;
bu ara hep atlıyorum .
Yapmadıkça da sinirli oluyorum.
Olmadı mı olmuyor.
Spor giysileri her gün bir iyi niyet olarak hazırlanıyor ve
giyemeden olduğu yerde kalıyor.
Bir telefon ve aksayan yeni konular derken bir bakmışım her şeyi atlanmış
güne acil başlama ihtiyacı belirmiş.
Hava ;
değişken.
Her gün takip ediyoruz.
Sıcak ,soğuk, çok soğuk, ılıman ,yağmurlu ,yağmursuz,sisli ,bulutlu...
tipik ilkbahar.
Sinir sistemimi bozan bir şey daha.
Şöyle azıcık normal bir hava olsa ,
olmuyor.
Makyajım ruh halimle uyumlu.
ya sarı ya da bu renkler.
Bu ara canlı renkler bende iyi durmuyor.
Olmuyor.
Gri ve kahve .
Bu ara canım çok sıkkınken içtiğim kahve tek kurtarıcım.
Kahvesiz olmuyor.
Bir tek de o oluyor zaten.
Kahve.
