Bir kaç gün sonra hayat nasıl olur neler olur hiç bilemiyorum.
Eskiden yarının güvencesi varken şimdi önümüzde belirsizliklerle
dolu bir süreç var.
Ayın ortası ve hayat tam anlamıyla curcuna.
Her kafadan bir ses çıkıyor.
Neyse ki mevsim yavaş yavaş bahara döndü.
Hiçbir şeyin baharı değil bu bildiğimiz normal ilkbahar.
Bu aralar sabah akşam okuyorum.
Hiç bu kadar sık hayatı takip ettiğim olmamıştı.
"Her an her şey olabilir." olunca böyle oluyormuş demek.
Sürekli bir şeyler oluyor.
Sürekli bir yerlerden yeni açıklamalar ,yeni haberler...
Bu sayede her şey daha bir hızla netleşiyor sanki.
Son ana kadar bekleyenler artık daha net olanları değerlendirebiliyor.
Güne uzun bir zaman önce başladığım gibi başlıyorum.
Güzel bir kahvaltı ile.
Bu ara fazladan çalıştım.
Uyku düzenim fena halde bozuldu ama
kendime bir iyilik yapıp yemek sistemimi düzene koymaya uğraşıyorum.
Bir tarafı bozdum diğer tarafı düzeltmeye uğraşıyorum.
Hava bu gün hiç fena değil.
Kalınca bir kazak giyip çıkmak benim için yeterli.
Üşümem herhalde.
Bu gün dışarıdaki işim çok uzun sürmeyecek.
Birkaç şeyi halledip günün kalanında evden çalışacağım.
Çok şanslıyım.
Eve dönerken günlük yürüyüşümü de yapıyorum.
Açık havada yaptığım yürüyüşlerimi özlemişim.
Ne derler ,sağlam kafa sağlam vücutta bulunurmuş.
Bunlar benim hayattan biraz uzaklaşıp rahatlamaya çalıştığım saatler.
Kulaklığımda kulağımda ama ara sıra güm güm diye anonslar geliyor.
Eve dönerken gazetemi de aldım.
İlk iş ona bir göz atacağım.
Hele bu gün gazetelerden birinde inanılmaz gelişmeler var.
Okuyunca şok oldum.
Belgeler de var.
-
Bir süre dona kaldım ,beynim durdu.
Şimdi rahatlamak için yeniden bir şey yapmam lazım.
Verimli çalışmak için sıradan bir hayata ihtiyacım var.
Sanki bundan sonra hiç olmayacak gibi geliyor bazen.
