Sayılı günler geçip giderken ben de ilkbaharın şu
bir kaç sakin gününü
dışarıda normal insanlar gibi geçirecek bir fırsat yakalar yakalamaz
kendimi sokaklara attım.
Her yerde reklamlar reklamlarda da tek bir şey zaten
(ki bazı reklam panoları kaçakmış bunu da yeni öğrendim.
Çakma gebelik testi diyorum ben onlara müspet gösteriyor ,
"tebrikler hamilesiniz ve en güzel kısmı da masraflar tüm vatandaşlara ait.")
Bunlara istesek de istemesek maruz kalıyoruz.
Bir de ninniler var müspeti bitiriyor menfiisi başlıyor.
Erken çıktığıma yine de mutluyum başka şeyler de gördüm.
Hava ısınmış ,tabiat canlanmış , herkes dışarılarda ,çiçekler açmış...
Günün en güzel saatleri koşturmaca içinde geçerken ufacık bir dinlenme fırsatının bile
ne kadar önemli olduğunu unutmak üzereydim.
Ve tabii buna çok fazla ihtiyaç duyuyor olmama rağmen.
Bu günün yarı günüm benim renkler ,kokular ,tatlar günüm olsun.
Bu günün kalanında telefonum uçuş modunda
(bir lüks)
saat görmek bile istemiyorum ve kulağımda da hoş ezgiler.
Renkler kısmı için mevsime uygun çok güzel bir buketim var.
Tatlar için evimim çok yakınında çok sevdiğim bir kahve dükkanına uğradım.
Ve en sevdiğim dergiyi de beynimi dışarının karmaşasından uzaklaştırmak için aldım.
Kafka okur okumak benim için tatile çıkmak gibi.
Ve içinde yine bir kaç hoş yazı buldum.
Biri okuyan insanlar ve dışarıdaki sesleri algılama biçimleri üzerineydi ki
bu içinde bulunduğum zaman için ayrı bir anlam kazandı.
Diğeri bize armağan edilen en kıymetli şeyimizle ilgili.
Hayat.
Ömür , yaşam .
Bu benim uzunca bir süredir okuduğum en güzel yazıydı.
Çok teşekkür ederim.
Bir süre kahve içip takıldıktan sonra torbamın kalan kısımlarını da
sevdiğim lezzetlerle doldurarak evime ulaştım.
Derginin çoğunu kafede okuduğumu itiraf ediyorum.
Sağlıklı atıştırmalıklar içinde ufak tefek çok da sağlıklı kabul edilmeyenleri eklediğimi de.
Ama artık her zaman yemiyorum ki onları .
Ara sıra.
Ama kahve her zaman.
Biz Türk milleti kahveyi seviyoruz.
Kahvesiz yapamayız.
