Tatilimin ikinci günü.
En sevdiğim giysiler yerli malı yurdum malı giysilerim.
Yazın da giydiğim bu giysileri bu mevsimde burada da üşümeden giyebiliyorum.
Bazen üzerime ufak bir hırka alma ihtiyacı elbette hissediyorum.
Ancak ne süslenmek ne makyaj yapmak ihtiyacım yok.
Üzerimdeki tek süs elbisemde.
Ne saçlarıma uzun uzun şekil veriyorum.
Ne takılarla kendimi yoruyorum.
Yeme programımı bile askıya aldım.
(Doktorum bana kızsa da.)
Burada en güzel yemek üzüm.
Dalından taze taze kopararak ikram ediyorlar.
Geri çevirmek mümkün değil.
Çok da lezzetli.
Çok da çeşidi var.
Hepsinden yemek lazım tabii.
Geri çevirmek olmaz ; çok ayıp olur değil mi?
Sadece ayıp olmasın diye yani.
