Kurban bayramı bana doya doya tadını çıkaramadığım yazın
tadını çıkarma imkanı veriyor.
Geç de olsa.
Bu bayramda da diğer bayramlarda olduğu gibi tanıdığım herkes tatile gitme kararı alınca
bana da tek bir seçenek kaldı.
Tatil.
Ancak bu çok fazla ihtiyacım olan bir şeydi.
Sadece tabiatla baş başa kalacağım sakin bir zaman.
Bu gün il günüm ve yaptığım tek bir şey var.
Tembellik etmek.
Odamda uzunca bir süre dinlenmek.
Ne zamandır ilk kez pencerem açık ve içeri hafifçe serinlik girerken uykuya dalmamıştım.
Ne kadar güzel olduğunu unutmuşum.
Şehirden uzak olmak gibisi yok.
Odam da minicik ,zevkle ve zekice döşenmiş.
Tüm ayrıntılar ince ince planlanmış.
Ancak her türlü abartıdan uzak.
Yalın.
İlk işim giysilerimi yerleştirmek.
Kıyafetlerim de sanki dekorasyonun bir parçası gibi göründü gözüme.
Tatil moduna girdim sanırım.
Şimdi üzerimi değiştirip etrafı keşfe çıkabilirim.
Hava tertemiz ;
her yer yeşilliklerle ve çiçeklerde dolu.
Akciğerlerimin alabildiği noktaya dek oksijeni içime çekiyorum.
Ooooh.
Geçirdiğim günden çok memnunum.
Nerdereyse hiç bir şey yapmadan sadece görerek ve öğrenerek
dolu dolu bir gün geçirdim.
Menfaatsiz iyiliği yaşadım.
İnsanlığa yeniden inandım.
Dinlendiğimden çok yaşadığımı hissettim.
